Leesfragment

Zonnebrandwitje

  • 13 juli 2018
  • 2m

Leesfragment uit Het antirimpelcomplex van Robin van Wechem

 

Zonnebrandwitje

Als het weer tijd is voor zonnebrandcrème, ga ik op zoek naar

een product met een fysisch filter. In de winkel twijfel ik tussen

factor 20 en 30. De verkoper legt uit dat de factor alleen zegt hoelang

je in de zon kunt blijven zonder te verbranden. Als je zonder

zonnebrand twintig minuten in de zon kunt blijven voordat

je verbrandt, dan geeft een factor 10 je tien keer twintig minuten

uitstel van verbranding. Met een hogere factor ben je dus niet

zozeer beter als wel langduriger beschermd.

De verkoper vindt de trend om overal zonnefilters in te doen

ronduit dom. Alleen van mei tot en met augustus is de zon in

Nederland sterk genoeg om een effect te hebben op de aanmaak

van vitamine D, zegt hij. In die vier maanden moeten we genoeg

zon binnenkrijgen om voor het hele jaar vitamine D aan te maken.

Dat betekent niet dat je continu moet bakken. Dagelijks een

halfuur zon op je handen en je gezicht lijkt hem voldoende. Ik

koop de crème met factor 30, waarschijnlijk toch voor een gevoel

van optimale bescherming, zoals ze in reclames zeggen. Hoewel

de verkoper wat op mijn hand heeft gesmeerd, heb ik me niet

gerealiseerd dat het witte laagje niet intrekt.

Een maand later trek ik op een zonnige dag vol goede moed de

tube uit mijn tas. Ik smeer mijn gezicht ermee in en kijk naar

mijn spierwitte handen. Mijn vriendinnen proberen tevergeefs

hun lachen in te houden. Ik ben veranderd in een spook, of een

geisha. Ik laat me niet ontmoedigen en denk dat het wel minder

wordt. Normale zonnebrand moet je regelmatig opnieuw

opsmeren omdat het in je huid trekt, dus dat geldt voor deze

zonnebrand misschien ook. Niet dus. Mensen op straat kijken

me onderzoekend aan. Op de wc van een café schrik ik van mijn

spiegelbeeld. Natte papiertjes met wat handzeep helpen niet. De

rest van de middag ben ik Zonnebrandwitje.

Deze ervaring kan genoeg zijn om voor altijd te stoppen met

mijn mislukkende (eco-)experimenten. Toch geef ik het niet op.

Drie maanden later smeer ik me op de eerste dag van mijn

vakantie met een vergelijkbaar product in en verander ik in

een wandelend lijk. Mijn handdoek zit vol witte vlekken en

zelfs na vier keer zwemmen in zee ben ik nog even zombieachtig.

’s Avonds schrob ik me een halfuur met zeep. Ik had

nooit gedacht dat ik zo blij kon zijn met mijn herwonnen begin-

van-de-vakantie-witheid. De rest van de vakantie zit ik onder

de parasol.

 

Slim uit de zon

Niet in de volle zon zitten is precies wat deskundigen aanraden.

Judith Krauwel vindt het een kwestie van evenwicht. Er is bloot-

stelling waar je niet aan ontkomt en blootstelling waar je vrijwillig

voor kiest. Het is niet nodig om de hele dag in de zon te

gaan liggen om elke straal op te vangen, omdat je dan veel meer

straling binnenkrijgt dan je nodig hebt om vitamine A en D aan

te maken. Als je op het strand bent, kun je het beste onder de

parasol zitten. Want zonnefilters zijn zeker niet zaligmakend.

Dokter Goossens wijst op de kans op allergie. Zonnefilters zitten

in vrij hoge concentraties in veel verschillende producten,

wat de kans verhoogt dat mensen daar last van krijgen. Als een

zonnefilter dat op de huid is gesmeerd in contact komt met de

zon, kan dat ook aanleiding zijn voor een allergische reactie (fotoallergie).

En aangezien een zonnefilter afbreekt onder invloed van zonlicht,

kunnen in dat proces chemische verbindingen ontstaan

die eveneens allergische reacties kunnen veroorzaken. Daarom

moet je je regelmatig opnieuw insmeren en mag je geen

zonneproducten in de zon bewaren, want dan gaan ze kapot.

Hoewel chemische zonnefilters zijn bedoeld om op de huid te blijven

liggen, lukt dat nooit helemaal. Elk zonnefilter kan door de buitenste

huidlaag naar binnen dringen en allergie veroorzaken.

Als me na dit deel van mijn onderzoek íéts duidelijk is geworden,

is het dat antirimpelcrème je reinste make-belief is.

Ook cosmeticaproducten met een zonnefilter zijn niet zonder

mogelijke bijwerkingen. Behalve dat ze allergie kunnen veroorzaken,

is het maar de vraag of ze goed genoeg werken (dat wil zeggen: op de

huid blijven liggen) om langdurig te beschermen tegen uv-straling.

Het voorkomen van zonnebrand in je kinder- en tienerjaren

is de grootste uitsteller van huidveroudering, samen met het

vermijden van (mee)roken en alcoholgebruik. Verbranden en

meeroken zijn nu precies dingen die je in je jeugd overkomen en

waar je in je volwassen leven niets meer aan kunt doen. Je kunt

huidveroudering niet terugdraaien, net zoals je de tijd niet kunt

terugdraaien. We worden allemaal ouder, of we willen of niet.

De vraag is hoe we daarmee omgaan.

 

De mantra van de cosmetica-industrie is dat producten beter

zijn dan huideigen processen. De industrie wil dat we die processen

wantrouwen, beïnvloeden, omkeren, stopzetten, manipuleren.

Dat willen we zelf soms ook, al kan dat niet. Trek je

portemonnee en je rimpels zullen een paar uur verdwijnen.

 


Nieuws

Blader door onze najaarsaanbieding

De mooiste non-fictie lees je ook dit najaar weer bij Balans: of je nu houdt van geschiedenis of juist gericht bent op actualiteit, we hebben voor ieder wat wils.

Zo kun je in oktober uitkijken naar het prachtige en aangrijpende Dagboek van een invasie van Oekraïense Andrej Koerkov, waarin hij de schrijnende situatie in zijn …

Lees verder